# ตัว っ เล็กและสระเสียงยาวในภาษาญี่ปุ่น: อ่าน っ, ッ และ ー อย่างไร

> ตัว っ เล็กมักทำให้พยัญชนะถัดไปยาวขึ้น ส่วนสระเสียงยาวเพิ่มอีกหนึ่งจังหวะ ฝึกอ่าน きって, おばあさん และ ケーキ

Canonical: https://inkujapanese.com/th/blog/small-tsu-and-long-vowels
Last updated: 2026-10-15

นับจังหวะ ไม่ใช่นับตัวอักษร っ/ッ เล็กใช้หนึ่งจังหวะและโดยทั่วไปยืดพยัญชนะถัดไป ส่วนสระเสียงยาวเพิ่มหนึ่งจังหวะ โดยฮิรางานะมักเพิ่มคานะอีกตัว และคาตากานะมักใช้ ー

15 ตุลาคม 2569

ตัว っ เล็ก หรือ ッ ในคาตากานะ ไม่ได้อ่านว่า “tsu” แต่เพิ่มหนึ่งจังหวะและโดยทั่วไปยืดพยัญชนะถัดไป เช่น **きて** (kite) เปลี่ยนเป็น **きって** (kitte) ส่วนสระเสียงยาวลากสระเดิมเพิ่มอีกหนึ่งจังหวะ เช่น **おばさん** (obasan, “ป้า/น้า/อา”) เปลี่ยนเป็น **おばあさん** (obaasan, “ย่า/ยาย”) ในคาตากานะ ขีด ー ทำหน้าที่เดียวกัน หากนับจังหวะแทนตัวอักษร ก็จะอ่านทั้งสองแบบได้ง่ายขึ้น

## ภาษาญี่ปุ่นนับเป็นจังหวะ

จังหวะภาษาญี่ปุ่นมีหน่วยเรียกว่าโมระ หรือ 拍 (haku) ในภาษาญี่ปุ่น [บทเรียนการออกเสียงเรื่องโมระของมหาวิทยาลัยภาษาต่างประเทศโตเกียว](https://www.coelang.tufs.ac.jp/ja/en/pmod/practical/01-10-01.php)อธิบายว่าคานะหนึ่งตัวมักเท่ากับหนึ่งโมระ เราอาจนับโมระเป็นจังหวะที่ใกล้เคียงกันได้ แม้ความยาวจริงจะแตกต่างกัน

บทเรียนเดียวกันระบุเสียงที่ผู้เรียนมักรู้สึกว่ายาก ได้แก่ っ ตัวเล็ก, ん และครึ่งหลังของสระเสียงยาว แต่ละอย่างใช้หนึ่งจังหวะเต็ม [บันทึกการสอนเรื่อง haku ของเจแปนฟาวน์เดชั่น](https://classroomresources.sydney.jpf.go.jp/jpfmedia/Teacher%27s%20notes%20on%20mora.pdf)ใช้แนวคิดเดียวกัน: **きって** มีสามจังหวะ (き・っ・て), **おじさん** มีสี่จังหวะ ส่วน **おじいさん** มีห้าจังหวะ

## อ่าน っ หรือ ッ ตัวเล็กอย่างไร

ดูขนาดก่อน つ ขนาดปกติออกเสียง “tsu” ส่วน っ ตัวเล็กอยู่ต่ำกว่าและกินพื้นที่น้อยกว่า ไม่มีเสียงสระแยกต่างหาก แต่โดยทั่วไปมีผลต่อพยัญชนะถัดไป

[บทเรียนตัว tsu เล็กของ TUFS](https://www.coelang.tufs.ac.jp/ja/en/pmod/practical/02-01-01.php)อธิบายว่าตัวนี้ใช้หนึ่งโมระและโดยทั่วไปมีผลต่อพยัญชนะถัดไป ก่อน ぱ, た หรือ か ปากเตรียมเสียง p, t หรือ k แล้วกักไว้หนึ่งจังหวะ แต่ก่อนเสียงในแถว さ จะยืดพยัญชนะถัดไปแทน เช่น s หรือ sh ผู้ที่คุ้นภาษาอังกฤษอาจลองสังเกตช่วงต่อของเสียง k สองตัวใน “bookcase”

ในโรมาจิ มักเขียนพยัญชนะหลัง tsu เล็กซ้ำสองตัว:

- **きて** (kite), “มา (รูปเชื่อม…)” เทียบกับ **きって** (kitte), “แสตมป์”

- **がっこう** (gakkou), “โรงเรียน”

- **カップ** (kappu), “ถ้วย”

หลักเกณฑ์คำยืมอย่างเป็นทางการของญี่ปุ่น [外来語の表記 จากหน่วยงานกิจการวัฒนธรรม](https://www.bunka.go.jp/kokugo_nihongo/sisaku/joho/joho/kijun/naikaku/gairai/honbun06.html)เขียนเสียงนี้ด้วย ッ ตัวเล็กในคาตากานะ เช่น カップ

## ฮิรางานะเขียนสระเสียงยาวอย่างไร

ฮิรางานะมักเขียนสระเสียงยาวด้วยการเพิ่มคานะสระอีกตัว มาตรฐานการสะกดของรัฐบาล [現代仮名遣い](https://www.bunka.go.jp/kokugo_nihongo/sisaku/joho/joho/kijun/naikaku/gendaikana/honbun_dai1.html)กำหนดรูปแบบไว้ดังนี้:

- กลุ่มเสียงสระ あ เติม あ: **おかあさん** (okaasan), “แม่”

- กลุ่มเสียงสระ い เติม い: **おじいさん** (ojiisan), “ปู่/ตา”

- กลุ่มเสียงสระ う เติม う: **くうき** (kuuki), “อากาศ”

- กลุ่มเสียงสระ え เติม え ในบางคำ เช่น **おねえさん** (oneesan), “พี่สาว”

- กลุ่มเสียงสระ お เติม う: **おとうさん** (otousan), “พ่อ”

มีรูปสะกดสองแบบที่ผู้เริ่มต้นมักแปลกใจ เสียง e ยาวหลายคำเขียนด้วย い เช่น **えいが** (eiga, “ภาพยนตร์”) และ **とけい** (tokei, “นาฬิกา”) ส่วนเสียง o ยาวบางคำเขียนด้วย お เช่น **おおきい** (ookii, “ใหญ่”) และ **とおい** (tooi, “ไกล”) [ส่วนที่สองของมาตรฐานเดียวกัน](https://www.bunka.go.jp/kokugo_nihongo/sisaku/joho/joho/kijun/naikaku/gendaikana/honbun_dai2.html)ระบุกรณีเหล่านี้ไว้

[บทเรียนสระเสียงยาวของ TUFS](https://www.coelang.tufs.ac.jp/ja/en/pmod/practical/02-02-01.php)เพิ่มหลักการอ่านว่า おう มักออกเสียงเป็น o ยาว และ えい เป็น e ยาว ไม่ใช่สระสองเสียงแยกกัน ดังนั้น **せんせい** (sensei) จึงมักฟังเป็น “se-n-se-e”

## ขีดคาตากานะ: ー

เครื่องหมายสระเสียงยาว ー พบได้บ่อยในคาตากานะ และอาจพบในฮิรางานะแบบไม่เป็นทางการด้วย หลักเกณฑ์คำยืมยกตัวอย่าง **ゲーム** (geemu, “เกม”) และ **テーブル** (teeburu, “โต๊ะ”)

อ่านขีดนี้ว่า “ยืดสระก่อนหน้าอีกหนึ่งจังหวะ” **ケーキ** (keeki, “เค้ก”) มีสามจังหวะ ส่วน **コーヒー** (koohii, “กาแฟ”) มีสี่จังหวะ

## ระวังการอ่านผิดสามแบบ

- อ่าน っ ว่า “tsu”: きって ไม่ใช่ “ki-tsu-te” แต่เป็น “ki” ตามด้วยหนึ่งจังหวะกักเสียง แล้วจึง “te”

- **ทำจังหวะที่เพิ่มมาหายไป:** **ここ** (koko) หมายถึง “ที่นี่” ส่วน **こうこう** (koukou) หมายถึง “มัธยมปลาย” ต่างกันที่ความยาวสระเท่านั้น

- **ออกเสียงสระทุกตัวแยกกัน:** とけい มักอ่านเป็น “to-ke-e” และ おとうさん เป็น “o-to-o-sa-n” ให้คงจังหวะที่เพิ่มมา แต่ไม่ต้องเปลี่ยนเป็นเสียงสระใหม่

หากอยากรู้ว่า っ กับ ー อยู่ตรงไหนในการเริ่มเรียนคานะ ดู[วิธีเรียนฮิรางานะในสามวัน](https://inkujapanese.com/th/blog/hiragana-in-3-days) ส่วนความต่างของตัวอักษรสองชุด อ่าน[ฮิรางานะกับคาตากานะ](https://inkujapanese.com/th/blog/hiragana-vs-katakana)

## นับจังหวะในคำจริง

เปิด[ชุดเริ่มต้น JLPT N5](https://inkujapanese.com/th/tools/flashcards?deck=n5)ในบัตรคำฟรีบนเบราว์เซอร์ของ Inku มีคำว่า **学校** (がっこう), **先生** (せんせい) และ **大きい** (おおきい) ก่อนพลิกแต่ละใบ ให้อ่านแล้วเคาะนิ้วหนึ่งครั้งต่อหนึ่งจังหวะ ทั้ง がっこう, せんせい และ おおきい มีสี่จังหวะ หากเคาะได้สาม แสดงว่าจังหวะ っ หรือสระเสียงยาวหายไป ให้กด “อีกครั้ง” หากยังจำรูปพื้นฐาน つ กับ ツ ได้ช้า ให้ทำ[แบบทดสอบคานะ](https://inkujapanese.com/th/tools/kana-quiz)หนึ่งรอบก่อน แบบทดสอบมีเฉพาะคานะพื้นฐาน ไม่รวมคานะตัวเล็กหรือ ー

เรียบเรียงโดยทีมบรรณาธิการของเราโดยมี AI ช่วย

## บทความที่เกี่ยวข้อง

- [ゃ, ゅ, ょ ตัวเล็กในภาษาญี่ปุ่น: อ่าน きゃ, しゅ และ ちょ อย่างไร](https://inkujapanese.com/th/blog/small-ya-yu-yo)

- [ดาคุเต็นและฮันดาคุเต็น: ゛ กับ ゜ เปลี่ยนเสียงคานะอย่างไร](https://inkujapanese.com/th/blog/dakuten-and-handakuten)

- [ออกเสียง ん อย่างไร: ทำไมเสียง N ภาษาญี่ปุ่นจึงเปลี่ยนไป](https://inkujapanese.com/th/blog/how-to-pronounce-n)

[กลับไปดูบทความทั้งหมด](https://inkujapanese.com/th/blog)

## แหล่งอ้างอิง

- [บทเรียนภาษาของ TUFS: โมระ](https://www.coelang.tufs.ac.jp/ja/en/pmod/practical/01-10-01.php)

  โมระเป็นหน่วยจังหวะพื้นฐานที่มีความยาวใกล้เคียงกัน คานะหนึ่งตัวมักเป็นหนึ่งโมระ ตัว っ เล็ก, ん และครึ่งหลังของสระเสียงยาวต่างเป็นหนึ่งโมระ (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)

- [บทเรียนภาษาของ TUFS: จังหวะกักพยัญชนะ](https://www.coelang.tufs.ac.jp/ja/en/pmod/practical/02-01-01.php)

  ตัว っ เล็กเป็นหนึ่งโมระโดยไม่มีสระแยกต่างหาก กักเงียบก่อน p/t/k และยืดพยัญชนะก่อนแถว sa พร้อมตัวเปรียบเทียบคำว่า bookcase (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)

- [บทเรียนภาษาของ TUFS: สระเสียงยาว](https://www.coelang.tufs.ac.jp/ja/en/pmod/practical/02-02-01.php)

  สระเสียงยาวใช้สองโมระ คาตากานะใช้ ー แสดงเสียงยาว おう มักออกเสียงเป็น o ยาว และ えい เป็น e ยาว (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)

- [เจแปนฟาวน์เดชั่น ซิดนีย์: บันทึกสำหรับครูเรื่องโมระ (haku)](https://classroomresources.sydney.jpf.go.jp/jpfmedia/Teacher%27s%20notes%20on%20mora.pdf)

  きって มีสาม haku, おじさん มีสี่ และ おじいさん มีห้า ส่วน コーヒー มีสี่ (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)

- [หน่วยงานกิจการวัฒนธรรม: 現代仮名遣い, 本文 第1](https://www.bunka.go.jp/kokugo_nihongo/sisaku/joho/joho/kijun/naikaku/gendaikana/honbun_dai1.html)

  ใช้ っ ตัวเล็กสำหรับเสียงกักพยัญชนะหรือ sokuon เช่น がっこう และรูปสะกดเสียงยาวตามกลุ่มสระ เช่น おかあさん, おじいさん, くうき, ねえさん, おとうさん (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)

- [สำนักงานกิจการวัฒนธรรมญี่ปุ่น: 現代仮名遣い, 本文 第2](https://www.bunka.go.jp/kokugo_nihongo/sisaku/joho/joho/kijun/naikaku/gendaikana/honbun_dai2.html)

  คำที่ใช้ お แทน o ยาว เช่น おおきい, とおい และใช้ い ตามหลังกลุ่มเสียง e เช่น えいが, とけい (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)

- [หน่วยงานกิจการวัฒนธรรม: 外来語の表記, 留意事項その2](https://www.bunka.go.jp/kokugo_nihongo/sisaku/joho/joho/kijun/naikaku/gairai/honbun06.html)

  ใช้ ッ ตัวเล็กแทน sokuon ในคำยืม เช่น カップ และเครื่องหมายเสียงยาว ー เช่น ゲーム, テーブル (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)

- [Inku: แบบทดสอบคานะฟรี](https://inkujapanese.com/th/tools/kana-quiz)

  มีโหมดฮิรางานะ คาตากานะ ทั้งสองชุด และคู่คล้าย แสดงทีละตัว ให้พิมพ์โรมาจิ รอบละสิบข้อ (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)
