Ga naar inhoud
Inku

Inku komt naar Android

Vul je e-mailadres in en we voegen je toe aan onze lijst met bètatesters.

Privacybeleid

De masu-vorm: beleefde Japanse werkwoorden eenvoudig uitgelegd

Zo vervoeg je Japanse werkwoorden in de beleefde masu-vorm: de drie werkwoordgroepen, de klankverandering bij u-werkwoorden, onregelmatige patronen en de vier masu-uitgangen.

Bao H.1 juni 2026

Kort antwoord

De masu-vorm is de beleefde niet-verleden vorm van Japanse werkwoorden. Je maakt hem met een werkwoordstam plus ます (masu). Hoe je de stam vormt, hangt van de werkwoordgroep af: bij de meeste u-werkwoorden uit groep 1 verandert de laatste -u-klank in -i (のむ nomu wordt のみます nomimasu). Bij groep 2, de ru-werkwoorden, haal je る weg en voeg je ます toe (たべる taberu wordt たべます tabemasu). Groep 3 volgt twee onregelmatige patronen, ook in samengestelde werkwoorden (する suru wordt します shimasu, くる kuru wordt きます kimasu). De vier basisvormen gebruiken de uitgangen: ます (masu), ません (masen), ました (mashita) en ませんでした (masen deshita). Sommige respectvolle werkwoorden hebben bijzondere beleefde vormen. Zo wordt くださる (kudasaru) bijvoorbeeld くださいます (kudasaimasu).
Op deze pagina

Wat de masu-vorm is en waarom je die nodig hebt

De masu-vorm is de beleefde niet-verleden vorm van Japanse werkwoorden. Het is een veilige, respectvolle manier om te praten met mensen met wie je niet vertrouwd bent. Je maakt hem met de werkwoordstam plus ます (masu). Zo kun je tegen een onbekende, winkelmedewerker, docent of collega spreken zonder te informeel te klinken.

Japanse cursussen beginnen meestal met deze werkwoordsvorm, en daar is een goede reden voor. De masu-vorm is beleefd, dus je zult er zelden iemand mee voor het hoofd stoten. Hij is regelmatig: zodra je het patroon kent, kun je het op duizenden werkwoorden toepassen. En je kunt er vrijwel meteen echte, volledige zinnen mee maken, lang voordat je de grammatica uitgebreid hebt bestudeerd.

Later kom je ook de informelere gewone vorm, waaronder de woordenboekvorm, tegen. Maar met de masu-vorm heb je een beleefd uitgangspunt dat in bijna elke situatie bruikbaar is. Weet je niet hoe formeel je moet spreken, dan biedt deze vorm houvast.

De drie werkwoordgroepen

Japanse werkwoorden worden gewoonlijk in drie groepen geleerd. De groep geeft het gebruikelijke patroon voor de masu-vorm aan, maar sommige werkwoorden hebben een bijzondere beleefde vorm.

  • Groep 1 heet ook de groep u-werkwoorden of godan-werkwoorden. Dit is de grootste groep. Bij de meeste verandert de laatste klank voordat je ます toevoegt.
  • Groep 2 heet ook de groep ru-werkwoorden of ichidan-werkwoorden. Die vervoeg je het makkelijkst: haal de laatste lettergreep weg en voeg ます toe.
  • Groep 3 omvat de onregelmatige patronen van する (suru) en くる (kuru). Ook samengestelde werkwoorden kunnen deze patronen volgen.

Er is één valkuil die je beter meteen kunt kennen. Sommige werkwoorden op -eru of -iru lijken bij groep 2 te horen, maar zijn toch groep 1. Het voorbeeld in deze les is かえる (kaeru), ‘terugkeren’. Het eindigt op -eru en lijkt dus een ru-werkwoord, maar je vervoegt het als een u-werkwoord uit groep 1. Dat kun je niet betrouwbaar aan de vorm zien. Leer daarom bij elk nieuw werkwoord meteen bij welke groep het hoort. Die ene gewoonte bespaart je bijna al het giswerk.

Groep 1: u-werkwoorden

Verander bij de meeste werkwoorden uit groep 1 de laatste -u-klank in de bijbehorende -i-klank en voeg ます toe. Sommige respectvolle werkwoorden hebben bijzondere beleefde vormen. Zo wordt くださる (kudasaru) bijvoorbeeld くださいます (kudasaimasu).

In de kanatabel staan klanken in rijen volgens de klinkers -a, -i, -u, -e en -o. In het gebruikelijke patroon van groep 1 verandert de laatste -u-klank in de -i-klank van dezelfde rij:

Laatste klankWordt
む (mu)み (mi)
く (ku)き (ki)
す (su)し (shi)
つ (tsu)ち (chi)
う (u)い (i)
ぐ (gu)ぎ (gi)
ぶ (bu)び (bi)
る (ru)り (ri)

Zodra je die klankwisseling begrijpt, hoef je alleen nog ます toe te voegen. Hier zie je de uitgewerkte voorbeelden:

WoordenboekvormRomajiBetekenisMasu-vormRomaji
のむnomudrinkenのみますnomimasu
かくkakuschrijvenかきますkakimasu
はなすhanasusprekenはなしますhanashimasu
まつmatsuwachtenまちますmachimasu
かうkaukopenかいますkaimasu
かえるkaeruterugkerenかえりますkaerimasu

Let op: はなす (hanasu) wordt はなします (hanashimasu), niet simpelweg ‘hanasimasu’ met een gewone ‘si’-klank. De す verandert in し (shi), en de romaji volgt de Japanse uitspraak. Hetzelfde gebeurt bij まつ (matsu): つ wordt ち (chi), dus je krijgt まちます (machimasu). かえる (kaeru) staat bewust onderaan. Het eindigt op -eru en lijkt op groep 2, maar hoort bij groep 1. Daarom verandert る in り en wordt het かえります (kaerimasu).

Groep 2: ru-werkwoorden

Voor de masu-vorm van een werkwoord uit groep 2 haal je de laatste る weg en voeg je ます toe. Er is geen klankwisseling en je hoeft geen kanarij te volgen. Dat maakt dit de makkelijkste van de drie groepen.

WoordenboekvormRomajiBetekenisMasu-vormRomaji
たべるtaberuetenたべますtabemasu
みるmiruzien, kijkenみますmimasu
ねるneruslapenねますnemasu
おきるokiruwakker wordenおきますokimasu

Het patroon is steeds hetzelfde: bij たべる (taberu) valt る weg en krijg je たべます (tabemasu); みる (miru) wordt みます (mimasu); ねる (neru) wordt ねます (nemasu). Wat na het weghalen van る overblijft, heet de werkwoordstam. Die stam gebruik je later voor veel andere vormen, dus leer hem herkennen. Let alleen op de valkuil uit het vorige onderdeel: sommige werkwoorden op -eru of -iru, zoals かえる (kaeru), lijken bij deze groep te horen, maar zijn groep 1.

Groep 3: onregelmatige patronen

Groep 3 wordt uitgelegd aan de hand van de onregelmatige patronen van する (suru) en くる (kuru). Ook samengestelde werkwoorden kunnen deze patronen volgen. Ze volgen niet de klankverandering van groep 1 of de regel van groep 2 om る weg te laten.

WoordenboekvormRomajiBetekenisMasu-vormRomaji
するsurudoenしますshimasu
くるkurukomenきますkimasu

する (suru) wordt します (shimasu), en くる (kuru) wordt きます (kimasu). Ze komen zo vaak voor dat het de kleine moeite waard is ze uit je hoofd te leren. Vooral する vormt samen met veel zelfstandige naamwoorden een werkwoord. Zodra je weet dat het します wordt, kun je dus heel veel alledaagse handelingen beleefd benoemen.

De vier masu-uitgangen: bevestigend, ontkennend, verleden en ontkennend verleden

Met vier uitgangen druk je de tegenwoordige en verleden tijd uit, telkens bevestigend of ontkennend, zonder nieuwe regels. Dat is het grote voordeel van de masu-vorm. Je bepaalt één keer de stam en kiest daarna de uitgang die bij je bedoeling past. Hieronder staan de vier vormen van たべる (taberu), ‘eten’, met als stam たべ (tabe):

BetekenisVormRomajiVertaling
Bevestigend, niet-verledenたべますtabemasueet, zal eten
Ontkennend, niet-verledenたべませんtabemaseneet niet, zal niet eten
Bevestigend, verledenたべましたtabemashitaat
Ontkennend, verledenたべませんでしたtabemasen deshitaat niet

Als je de lijst van boven naar beneden leest, zie je het systeem. De bevestigende niet-verleden vorm gebruikt ます (masu). Voor de ontkenning vervang je die door ません (masen). De verleden tijd gebruikt ました (mashita). Voor de ontkennende verleden tijd volgt op ません nog でした (deshita): samen ませんでした (masen deshita). De stam, たべ (tabe), blijft altijd gelijk; alleen de uitgang verandert.

Let op: de Japanse niet-verleden vorm kan zowel ‘ik eet’ als ‘ik zal eten’ betekenen. Het Japans gebruikt hiervoor geen aparte tegenwoordige en toekomstige vervoeging. たべます (tabemasu) kan dus beide betekenen, afhankelijk van de context. Hetzelfde geldt voor de ontkenning: たべません (tabemasen) kan ‘ik eet niet’ of ‘ik zal niet eten’ betekenen. Je hoeft dus geen aparte toekomstige vorm te leren.

Deze vier uitgangen werken na de stam bij elk werkwoord hetzelfde. Het lastigste is dus eigenlijk de stam vinden. Daarna kies je steeds uit dezelfde vier vormen voor bevestiging of ontkenning, in het heden of verleden. Dat geldt voor のむ (nomu), たべる (taberu) én する (suru).

Zo oefen je de vervoegingen

Je kunt de masu-vorm leren door een klein aantal werkwoorden met alle vier de uitgangen te oefenen tot het patroon vanzelf gaat. Probeer niet meteen honderden werkwoorden te onthouden. Kies er een paar die je echt gebruikt, bijvoorbeeld のむ (nomu), たべる (taberu) en する (suru), en zeg de bevestigende en ontkennende vormen voor het heden en verleden hardop. Een paar werkwoorden oefenen kan je helpen de patronen te leren en op andere werkwoorden toe te passen, met aandacht voor hun groepen en uitzonderingen.

Leer bij een nieuw werkwoord meteen de groep. Die gewoonte voorkomt de meest voorkomende fout: een werkwoord uit groep 1, zoals かえる (kaeru), behandelen als een ru-werkwoord uit groep 2. Sla je de groep samen met het woord op, dan hoort de juiste vervoeging er meteen bij.

Gespreide herhaling kan je helpen werkwoorden na verloop van tijd opnieuw te oefenen. Inku is een Japanse flashcardapp die FSRS gebruikt voor herhaling van woorden en zinnen en audio aanbiedt. De app bevat kana en JLPT-woordenschat van N5 tot N1 en heeft geen advertenties.

Als de masu-vorm vertrouwd voelt, is de te-vorm een logische volgende stap. Die verbindingsvorm gebruik je voor verzoeken, handelingen die bezig zijn en allerlei samengestelde constructies. Hij bouwt voort op dezelfde drie werkwoordgroepen. Het herkennen van groep 1, 2 en 3 komt dus meteen weer van pas. Doe het rustig aan, houd je werkwoordenlijst kort en laat de vier uitgangen eerst vanzelf gaan voordat je verdergaat.

Veelgestelde vragen

Wat is de masu-vorm in het Japans?

De masu-vorm is de beleefde niet-verleden vorm van Japanse werkwoorden: de werkwoordstam plus ます (masu). Het is een veilige, respectvolle stijl voor mensen met wie je niet vertrouwd bent, zoals een onbekende, winkelmedewerker of collega. Cursussen beginnen meestal hiermee, omdat de vorm beleefd en regelmatig is en je er meteen volledige zinnen mee kunt maken.

Hoe vorm je de masu-vorm?

Dat hangt af van de werkwoordgroep. Bij de meeste u-werkwoorden uit groep 1 verander je de laatste -u-klank in de bijbehorende -i-klank en voeg je ます toe: のむ (nomu) wordt のみます (nomimasu). Bij ru-werkwoorden uit groep 2 haal je る weg en voeg je ます toe: たべる (taberu) wordt たべます (tabemasu). Groep 3 volgt twee onregelmatige patronen, ook in samengestelde werkwoorden: する (suru) wordt します (shimasu) en くる (kuru) wordt きます (kimasu). Sommige respectvolle werkwoorden hebben bijzondere beleefde vormen. Zo wordt くださる (kudasaru) bijvoorbeeld くださいます (kudasaimasu).

Wat is het verschil tussen u-werkwoorden en ru-werkwoorden?

U-werkwoorden horen bij groep 1. Hun laatste -u-klank verandert in de bijbehorende -i-klank voordat je ます toevoegt: かく (kaku) wordt かきます (kakimasu). Ru-werkwoorden horen bij groep 2. Je haalt alleen る weg en voegt ます toe: みる (miru) wordt みます (mimasu). Let op: sommige werkwoorden op -eru of -iru, zoals かえる (kaeru), lijken ru-werkwoorden maar horen bij groep 1. Leer daarom elk werkwoord samen met zijn groep. Sommige respectvolle werkwoorden hebben bijzondere beleefde vormen. Zo wordt くださる (kudasaru) bijvoorbeeld くださいます (kudasaimasu).

Kunnen beginners beter eerst de masu-vorm of de woordenboekvorm leren?

De meeste cursussen beginnen met de masu-vorm, en dat is een logisch startpunt. Die is beleefd genoeg voor vrijwel iedereen, volgt vaste regels die je op duizenden werkwoorden kunt toepassen en maakt meteen echte zinnen mogelijk. De gewone woordenboekvorm volgt wat later, zodra het beleefde patroon vertrouwd is.

Je flashcards staan voor je klaar

Aan de slag