Ga naar inhoud
Inku

Inku komt naar Android

Vul je e-mailadres in en we voegen je toe aan onze lijst met bètatesters.

Privacybeleid

Japanse werkwoorden

De twee belangrijkste werkwoordsklassen, ru-werkwoorden en u-werkwoorden, plus twee onregelmatige werkwoorden. Het hele systeem past op één pagina.

Bao H.Bijgewerkt op 21 april 20268 min leestijd
Aan de slag

Kort antwoord

Japanse werkwoorden hebben twee regelmatige klassen, ichidan (ru-werkwoorden) en godan (u-werkwoorden), plus twee onregelmatige werkwoorden: する en 来る. Alle werkwoorden eindigen in de woordenboekvorm op hiragana uit de u-rij. Binnen elke klasse is de vervoeging regelmatig.
Op deze pagina
Werkwoordsklassen
2 regelmatige (ichidan, godan) + 2 onregelmatige (する, 来る)
Tijden
Tegenwoordig/toekomstig en verleden
Nuttigste vervoeging
-te-vorm (verbindt werkwoorden)
Aantal N5-werkwoorden
Circa 100 veelvoorkomende werkwoorden

De twee regelmatige klassen

Ichidan (ru-werkwoorden): de woordenboekvorm eindigt op -iru of -eru en de stam blijft bij vervoeging gelijk. Voorbeelden: 食べる (taberu, eten), 見る (miru, zien), 起きる (okiru, wakker worden). Vervoegen: laat る weg en voeg de uitgang toe.

Godan (u-werkwoorden): de woordenboekvorm eindigt op een hiragana uit de u-rij. De stam verandert van klinker afhankelijk van de vervoeging. Voorbeelden: 飲む (nomu, drinken), 書く (kaku, schrijven), 話す (hanasu, spreken). Vervoegen: verander de laatste mora naar een andere rij en voeg de uitgang toe.

De meeste werkwoorden op -iru en -eru zijn ichidan, maar enkele veelvoorkomende zijn ondanks die uitgang godan, zoals 帰る kaeru, 走る hashiru en 知る shiru. Leer die als uitzonderingen.

De twee onregelmatige werkwoorden

する (suru, doen): het meest voorkomende Japanse werkwoord, zowel op zichzelf als in samengestelde werkwoorden zoals 勉強する benkyō suru, studeren. Het heeft een eigen vervoeging: する → します → した → して.

来る (kuru, komen): het tweede onregelmatige werkwoord. De vervoeging is: 来る → 来ます (kimasu) → 来た (kita) → 来て (kite). De kanji blijft gelijk terwijl de lezing verandert.

De tijden die je eerst nodig hebt

Het Japans heeft in wezen twee tijden: tegenwoordig/toekomstig, met de woordenboekvorm, en verleden, met de -ta-vorm. Toekomst blijkt uit context en heeft geen aparte vervoeging. De beleefde vormen zijn -masu voor tegenwoordig/toekomstig en -mashita voor verleden.

Leer daarna de -te-vorm. Dat is geen tijd, maar een verbindingsvorm om werkwoorden aaneen te rijgen en andere constructies te maken: -te imasu voor lopende handelingen, -te kudasai voor verzoeken en -te aru voor resulterende toestanden. De -te-vorm is de nuttigste afzonderlijke vervoeging in het Japans.

Veelgestelde vragen

Hoe weet ik of een werkwoord ichidan of godan is?

Als de woordenboekvorm op -iru of -eru eindigt, is het waarschijnlijk ichidan. De bekende uitzonderingen 帰る, 走る, 知る, 切る, 入る, 要る enzovoort zijn ondanks die uitgang godan. Leer bij elk werkwoord de vervoegingsgroep; de voorbeelden hier vormen geen volledige lijst.

Wat is het verschil tussen de -masu-vorm en de woordenboekvorm?

De -masu-vorm is beleefd; de woordenboekvorm is de gewone vorm. Ze betekenen hetzelfde. Gebruik -masu bij onbekenden, collega's en mensen met wie je niet vertrouwd bent. Gebruik de woordenboekvorm bij goede vrienden en familie.

Is Japanse grammatica echt eenvoudiger dan Engelse?

Voor werkwoorden wel. Geen aanpassing aan persoon of aantal, geen overeenkomst tussen onderwerp en werkwoord, geen apart onderscheid zoals de Engelse simple en progressive, dat met -te imasu wordt uitgedrukt, en maar twee echte tijden. De complexiteit zit in partikels en beleefdheidsniveaus, niet in vervoeging.

Je flashcards staan voor je klaar

Aan de slag