Przejdź do treści
Inku

Inku zmierza na Androida

Wpisz adres e-mail, a dodamy Cię do listy testerów wersji beta.

Polityka prywatności

Japońskie czasowniki

Dwie główne grupy czasowników, na ru i na u, oraz dwa czasowniki nieregularne. Cały system mieści się na jednej stronie.

Bao H.Aktualizacja: 21 kwietnia 20268 min czytania
Zacznij

Krótka odpowiedź

Japońskie czasowniki dzielą się na dwie regularne grupy: ichidan, czyli czasowniki na ru, i godan, czyli czasowniki na u. Są też dwa nieregularne: する i 来る. W formie słownikowej wszystkie kończą się znakiem hiragany z szeregu u. Odmiana w każdej grupie jest regularna.
Na tej stronie
Grupy czasowników
2 regularne (ichidan, godan) + 2 nieregularne (する, 来る)
Czasy
Teraźniejszy/przyszły i przeszły
Najbardziej użyteczna forma
Forma -te (łączy czasowniki)
Liczba czasowników na N5
Ok. 100 częstych czasowników

Dwie grupy regularne

Ichidan (czasowniki na ru): forma słownikowa kończy się na -iru lub -eru, a temat pozostaje niezmienny podczas odmiany. Przykłady: 食べる (taberu, jeść), 見る (miru, widzieć), 起きる (okiru, budzić się). Aby odmienić czasownik, usuń る i dodaj końcówkę.

Godan (czasowniki na u): forma słownikowa kończy się dowolnym znakiem hiragany z szeregu u, a samogłoska w temacie zmienia się w zależności od formy. Przykłady: 飲む (nomu, pić), 書く (kaku, pisać), 話す (hanasu, mówić). Aby odmienić czasownik, zmień ostatnią morę na odpowiednik z innego szeregu, a potem dodaj końcówkę.

Większość czasowników na -iru i -eru należy do ichidan, ale kilka częstych słów mimo takiej końcówki należy do godan: 帰る kaeru, 走る hashiru, 知る shiru. Zapamiętaj je jako wyjątki.

Dwa czasowniki nieregularne

する (suru, robić): najczęstszy japoński czasownik, używany samodzielnie i w złożeniach, takich jak 勉強する benkyō suru, uczyć się. Ma własną odmianę: する → します → した → して.

来る (kuru, przychodzić): drugi czasownik nieregularny. Odmienia się: 来る → 来ます (kimasu) → 来た (kita) → 来て (kite). Kanji pozostaje bez zmian, ale zmienia się jego odczyt.

Czasy, które poznasz najpierw

Japoński ma zasadniczo dwa czasy: teraźniejszy/przyszły, wyrażany formą słownikową, oraz przeszły, wyrażany formą -ta. Przyszłość wynika z kontekstu, nie z osobnej odmiany. Uprzejme odpowiedniki to -masu (teraźniejszość/przyszłość) i -mashita (przeszłość).

Potem naucz się formy -te. Nie jest czasem: łączy czasowniki w sekwencje i służy do budowania wielu innych konstrukcji, takich jak -te imasu dla trwających czynności, -te kudasai dla próśb i -te aru dla stanów wynikających z czynności. Forma -te to najbardziej użyteczna pojedyncza forma odmiany w japońskim.

Częste pytania

Jak rozpoznać, czy czasownik należy do ichidan czy godan?

Jeśli forma słownikowa kończy się na -iru lub -eru, najprawdopodobniej należy do ichidan. Znane wyjątki, takie jak 帰る, 走る, 知る, 切る, 入る i 要る, mimo tych końcówek należą do godan. Ucz się grupy odmiany razem z każdym czasownikiem; podane przykłady nie są pełną listą.

Czym różni się forma -masu od formy słownikowej?

Forma -masu jest uprzejma, a słownikowa — prosta. Znaczą to samo. Używaj -masu w rozmowach z nieznajomymi, współpracownikami i osobami, z którymi nie jesteś blisko. Forma słownikowa pasuje do bliskich znajomych i rodziny.

Czy japońska gramatyka naprawdę jest prostsza od angielskiej?

W przypadku czasowników — tak. Nie ma uzgadniania czasownika z podmiotem ani odmiany przez osoby i liczby. Nie ma rozróżnienia na angielskie czasy proste i ciągłe; trwanie wyraża -te imasu. Są tylko dwa właściwe czasy. Trudność tkwi w partykułach i poziomach grzeczności, a nie w odmianie.

Twoje fiszki czekają w środku

Zacznij