Krótka odpowiedź
Na tej stronie
- Grupy czasowników
- 2 regularne (ichidan, godan) + 2 nieregularne (する, 来る)
- Czasy
- Teraźniejszy/przyszły i przeszły
- Najbardziej użyteczna forma
- Forma -te (łączy czasowniki)
- Liczba czasowników na N5
- Ok. 100 częstych czasowników
Dwie grupy regularne
Ichidan (czasowniki na ru): forma słownikowa kończy się na -iru lub -eru, a temat pozostaje niezmienny podczas odmiany. Przykłady: 食べる (taberu, jeść), 見る (miru, widzieć), 起きる (okiru, budzić się). Aby odmienić czasownik, usuń る i dodaj końcówkę.
Godan (czasowniki na u): forma słownikowa kończy się dowolnym znakiem hiragany z szeregu u, a samogłoska w temacie zmienia się w zależności od formy. Przykłady: 飲む (nomu, pić), 書く (kaku, pisać), 話す (hanasu, mówić). Aby odmienić czasownik, zmień ostatnią morę na odpowiednik z innego szeregu, a potem dodaj końcówkę.
Większość czasowników na -iru i -eru należy do ichidan, ale kilka częstych słów mimo takiej końcówki należy do godan: 帰る kaeru, 走る hashiru, 知る shiru. Zapamiętaj je jako wyjątki.
Dwa czasowniki nieregularne
する (suru, robić): najczęstszy japoński czasownik, używany samodzielnie i w złożeniach, takich jak 勉強する benkyō suru, uczyć się. Ma własną odmianę: する → します → した → して.
来る (kuru, przychodzić): drugi czasownik nieregularny. Odmienia się: 来る → 来ます (kimasu) → 来た (kita) → 来て (kite). Kanji pozostaje bez zmian, ale zmienia się jego odczyt.
Czasy, które poznasz najpierw
Japoński ma zasadniczo dwa czasy: teraźniejszy/przyszły, wyrażany formą słownikową, oraz przeszły, wyrażany formą -ta. Przyszłość wynika z kontekstu, nie z osobnej odmiany. Uprzejme odpowiedniki to -masu (teraźniejszość/przyszłość) i -mashita (przeszłość).
Potem naucz się formy -te. Nie jest czasem: łączy czasowniki w sekwencje i służy do budowania wielu innych konstrukcji, takich jak -te imasu dla trwających czynności, -te kudasai dla próśb i -te aru dla stanów wynikających z czynności. Forma -te to najbardziej użyteczna pojedyncza forma odmiany w japońskim.
Powiązane materiały
- Przegląd japońskiej gramatyki
- Partykuły
- Przygotowanie do JLPT N5
- Aru a iru
- Znajdź formę słownikową czasownika
Częste pytania
Jak rozpoznać, czy czasownik należy do ichidan czy godan?
Jeśli forma słownikowa kończy się na -iru lub -eru, najprawdopodobniej należy do ichidan. Znane wyjątki, takie jak 帰る, 走る, 知る, 切る, 入る i 要る, mimo tych końcówek należą do godan. Ucz się grupy odmiany razem z każdym czasownikiem; podane przykłady nie są pełną listą.
Czym różni się forma -masu od formy słownikowej?
Forma -masu jest uprzejma, a słownikowa — prosta. Znaczą to samo. Używaj -masu w rozmowach z nieznajomymi, współpracownikami i osobami, z którymi nie jesteś blisko. Forma słownikowa pasuje do bliskich znajomych i rodziny.
Czy japońska gramatyka naprawdę jest prostsza od angielskiej?
W przypadku czasowników — tak. Nie ma uzgadniania czasownika z podmiotem ani odmiany przez osoby i liczby. Nie ma rozróżnienia na angielskie czasy proste i ciągłe; trwanie wyraża -te imasu. Są tylko dwa właściwe czasy. Trudność tkwi w partykułach i poziomach grzeczności, a nie w odmianie.

