Przejdź do treści
Inku

Inku zmierza na Androida

Wpisz adres e-mail, a dodamy Cię do listy testerów wersji beta.

Polityka prywatności

Dakuten i handakuten: co ゛ i ゜ zmieniają w japońskich kana

Dwa małe znaki tworzą 25 podstawowych form hiragany. Dakuten zmienia rzędy k, s, t i h w g, z, d i b; handakuten zmienia rząd h w p. Najpierw poznaj podstawowy rząd, potem znak dodatkowy.

15 października 2026

W podstawowym zestawie dwie krótkie kreski ゛ (dakuten) zmieniają spółgłoskę kana w jej dźwięczny odpowiednik: か (ka) staje się が (ga), さ (sa) — ざ (za), た (ta) — だ (da), a は (ha) — ば (ba). Małe kółko ゜ (handakuten) w podstawowym zestawie występuje w rzędzie は i zmienia h w p: は (ha) staje się ぱ (pa). Samogłoska się nie zmienia, a te same znaki działają tak samo w katakanie.

Czym są te dwa znaki

Unicode, standard tekstu cyfrowego, nazywa ゛ „znakiem dźwięczności”, a ゜ — „znakiem półdźwięczności”. Jego plik danych opisuje też が jako か ze znakiem dźwięczności, a ぱ jako は ze znakiem półdźwięczności. Odpowiada to sposobowi odczytu: rozpoznaj znany znak podstawowy kana, a potem uwzględnij znak dodatkowy.

Oba znaki znajdują się w prawym górnym rogu. Są małe, więc częsty błąd polega na ich przeoczeniu. Naucz się sprawdzać ten róg przed odczytaniem podstawowego kształtu.

25 podstawowych znaków hiragany z oznaczeniami

W tym podstawowym zestawie cztery rzędy przyjmują dakuten, a jeden — handakuten.

  • Rząd か → rząd が: が ぎ ぐ げ ご (ga gi gu ge go)
  • Rząd さ → rząd ざ: ざ じ ず ぜ ぞ (za ji zu ze zo)
  • Rząd た → rząd だ: だ ぢ づ で ど (da ji zu de do)
  • Rząd は → rząd ば: ば び ぶ べ ぼ (ba bi bu be bo)
  • Rząd は → rząd ぱ: ぱ ぴ ぷ ぺ ぽ (pa pi pu pe po)

Katakana działa podobnie: カ staje się ガ, a ハ — バ lub パ. Ma też znak ヴ, czyli ウ z dakuten. Japońskie wytyczne zapisu zapożyczeń wymieniają go dla dźwięku v w słowach takich jak ヴァイオリン (vaiorin, „skrzypce”). Zaznaczają też, że zwykle można zamiast tego pisać バ, ビ, ブ, ベ i ボ, jak w バイオリン.

Trzy rzeczy, które zaskakują początkujących

Rząd は przechodzi w b, a nie w dźwięczne h. Pozostałe trzy rzędy tworzą proste pary: k–g, s–z, t–d. Rząd は odbiega od tego schematu. Dakuten daje b, a handakuten — p. Zapamiętaj to osobno, zamiast na siłę dopasowywać do reguły.

W standardowym języku japońskim じ i ぢ brzmią zwykle tak samo, podobnie jak ず i づ. W większości słów używa się じ i ず. Państwowe zasady pisowni 現代仮名遣い zachowują ぢ i づ głównie w dwóch sytuacjach. Pierwsza to powtórzenie dźwięku, jak w ちぢむ (chijimu, „kurczyć się”) i つづく (tsuzuku, „trwać dalej”). Druga to udźwięcznienie ち lub つ w złożeniu, jak w はなぢ (hanaji, „krwawienie z nosa”, od はな i ち) oraz みかづき (mikazuki, „sierp księżyca”).

W złożeniu słowo może zyskać znak dźwięczności. Nazywamy to udźwięcznieniem w złożeniach. Moduł Tokijskiego Uniwersytetu Studiów Zagranicznych dotyczący tego zjawiska używa przykładu くすり (kusuri, „lekarstwo”). Dodaj przed nim め (me, „oko”), a otrzymasz めぐすり (megusuri, „krople do oczu”). Jeśli znane słowo wygląda obco po dodaniu oznaczenia, sprawdź, czy nie jest drugą częścią złożenia.

Nie tylko zauważ różnicę — wymów ją

Odczytanie oznaczenia to połowa zadania. Druga to rzeczywiste wymówienie dźwięcznej spółgłoski. Moduł TUFS o k i g wyjaśnia, że w japońskim różnicę tworzy drganie strun głosowych. Jeśli twoje g brzmi jak k, słuchacz może usłyszeć かっこう (kakkou), gdy chodzi ci o がっこう (gakkou, „szkoła”).

Spróbuj: przyłóż palce do gardła i powiedz か, a potem が. Przy が powinny być wyczuwalne drgania, a przy か — nie. Zrób to samo z さ/ざ, た/だ i は/ば.

Ćwicz często mylone elementy

  • ば a ぱ: kreski oznaczają b, kółko — p. Przy małej czcionce przyjrzyj się uważnie.
  • ふ a ぶ a ぷ: podstawowe ふ ma już sporo elementów, więc łatwo przeoczyć oznaczenia.
  • つ a づ: づ (zu) jest rzadkie, więc przy pierwszym spotkaniu może wyglądać na błąd.
  • シ a ジ, ツ a ヅ: w katakanie dodatkowe kreski mogą zlewać się z podstawowymi.

Jeśli nadal poznajesz podstawową tabelę, przewodnik po nauce hiragany w trzy dni zawiera harmonogram. O katakanie przeczytasz w porównaniu hiragany i katakany.

Sprawdź podstawowe rzędy, potem oznaczenia

Każde kana z oznaczeniem opiera się na kształcie podstawowym, więc najpierw trzeba rozpoznawać podstawowe rzędy automatycznie. Otwórz interaktywną tabelę hiragany Inku i wyłącz romaji. Przejdź przez rzędy か, さ, た i は. Odczytaj każdy znak podstawowy, kliknij, aby sprawdzić dźwięk, a potem wymów jego dźwięczny wariant. Dla rzędu は wypowiedz też wariant p. Tabela odtwarza nagrania 46 podstawowych znaków kana. Gdy dobrze znasz rzędy, wykonaj rundę dziesięciu pytań na stronie ćwiczeń kana.

Przygotowane przez nasz zespół redakcyjny z pomocą AI. Informacje o produktach sprawdzamy na podstawie poniższych źródeł.

Powiązane artykuły

Wróć do wszystkich artykułów

Źródła

Twoje fiszki czekają w środku

Zacznij