ข้ามไปยังเนื้อหา
Inku

Inku กำลังจะมาบน Android

กรอกอีเมล แล้วเราจะเพิ่มคุณในรายชื่อผู้ทดสอบรุ่นเบต้า

นโยบายความเป็นส่วนตัว

ทำไมภาษาญี่ปุ่นละ “ฉัน” กับ “คุณ”: ตามบริบทให้ทัน

คนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อไม่ได้หมายถึง “ฉัน” เสมอ ตามตัวอย่างที่ตรวจสอบแล้วสามชุด ดูว่าคำตอบสั้นยังพูดถึงบุคคลที่สามอยู่ได้อย่างไร และเติมชื่อหรือถามบริบทเมื่อไม่ชัดว่าหมายถึงใคร

18 ตุลาคม 2569

ภาษาญี่ปุ่นละคำระบุคนได้เมื่อบทสนทนาหรือสถานการณ์ทำให้เข้าใจอยู่แล้วว่าเป็นใคร อย่าเติม “ฉัน” ลงทุกช่องที่เว้นไว้ และอย่าสรุปว่าทุกประโยคสั้นพูดถึงผู้ฟัง เริ่มจากถามว่าประโยคนี้กำลังบอกเรื่องของใคร

บทเรียนประโยคกริยาของ TUFS อธิบายว่าละผู้เกี่ยวข้องที่เข้าใจจากบริบทได้ บทเรียนคำถามและคำตอบ แสดงหลักเดียวกันในคำถามที่ถามผู้ฟังกับคำตอบเกี่ยวกับคนอื่น บริบทเหล่านี้เป็นจุดเริ่มที่ดีกว่ากฎว่า ภาษาญี่ปุ่น “ไม่ใช้สรรพนามเลย”

เริ่มจากสถานการณ์

พิจารณาประโยคที่ตรวจสอบแล้วนี้ ในสถานการณ์ที่ผู้พูดกำลังเล่ากิจวัตรของตัวเอง:

毎日、学校へ行きます。 (まいにちがっこうへいきます, mainichi gakkō e ikimasu, “ฉันไปโรงเรียนทุกวัน” ในบริบทกิจวัตรของผู้พูดนี้)

คำแปลใส่ “ฉัน” ตามสถานการณ์ที่กำหนด ในประโยคญี่ปุ่นไม่มีคำว่า “ฉัน” แยกอยู่ ตัวอย่างนี้ไม่ได้แปลว่าถ้อยคำเดียวกันต้องพูดถึงผู้พูดในทุกบทสนทนา

ต่อมาลองดูคำถามที่ถามผู้ฟัง:

これから図書館で勉強しますか。 (これからとしょかんでべんきょうしますか, kore kara toshokan de benkyō shimasu ka, “จากนี้คุณจะอ่านหนังสือที่ห้องสมุดหรือ?”)

ในที่นี้ คนที่เข้าใจจากบริบทคือ “คุณ” ตัวคำถามและการสนทนาช่วยระบุคน ไม่ได้มีป้ายบอกตัวผู้กระทำแบบที่เห็นในประโยคภาษาอังกฤษแฝงอยู่ในคำกริยา

ตามบุคคลที่สามให้ต่อเนื่อง

คำตอบสั้นไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนกลับมาพูดถึง “ฉัน” หรือ “คุณ” TUFS ยกคำถามและคำตอบนี้:

田中さんは教室にいますか。 (たなかさんはきょうしつにいますか, Tanaka-san wa kyōshitsu ni imasu ka, “คุณทานากะอยู่ในห้องเรียนไหม?”)

はい、います。 (はい、います, hai, imasu, “อยู่ คุณทานากะอยู่ในห้องเรียน” เป็นคำตอบของคำถามนั้น)

คำตอบยังคงบอกเรื่องของทานากะ เมื่อระบุตัวคนไว้แล้วก็ไม่จำเป็นต้องเอ่ยชื่อเต็มซ้ำ หากแปลว่า “ใช่ ฉันอยู่” จะเปลี่ยนคนที่ข้อความกล่าวถึง

ลองปิดคำแปลแล้วชี้กลับไปที่คำถาม หากระบุคนจากตรงนั้นได้ คุณก็มีหลักฐานสำหรับตีความคำตอบ แต่หากมีเพียงคำตอบบนบัตรโดยไม่มีบริบท ให้จดความไม่แน่ใจนั้นไว้

ทำให้ชัดอีกครั้งเมื่อบริบทเปลี่ยน

สมมติว่าบทสนทนาพูดถึงทั้งทานากะและเพื่อนร่วมชั้นอีกคน ประโยคสั้นที่ตามมาอาจไม่ชัดหากผู้ฟังไม่รู้ว่ายังพูดถึงใคร อย่าแก้ด้วยการสมมติว่าประโยคล่าสุดต้องหมายถึง “ฉัน”

เมื่อจำเป็นต้องระบุคนให้ชัด ให้ใช้ชื่อหรือคำที่เหมาะสม หากอ่านข้อความที่ตัดมาเดี่ยว ๆ ให้ตรวจคำถามหรือย่อหน้าก่อนหน้า หากกำลังฟังแล้วยังไม่รู้ ให้ถามว่าผู้พูดหมายถึงใคร

นี่คือการเลือกเพื่อความชัดเจน ไม่ใช่เหตุผลให้เติมสรรพนามทุกประโยคหรือมองว่าสรรพนามทุกคำหยาบคายโดยตัวมันเอง การเลือกถ้อยคำตามความสัมพันธ์ต้องดูบริบทของมันด้วย

ใช้ขั้นตอนเช็กตัวบุคคล

  1. หาคำถามหรือสถานการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่
  2. ระบุคนที่บริบทนั้นกำหนดไว้
  3. ตรวจว่าประโยคถัดไปยังพูดถึงคนเดิมหรือเปลี่ยนเป็นอีกคน
  4. หากยังระบุคนไม่ได้ ให้ทำเครื่องหมายไว้ แทนการเดาขึ้นเอง

คู่มือ wa กับ ga อธิบายวิธีกำกับหัวเรื่องหรือประธานที่กล่าวออกมา ขั้นตอนนี้มาก่อนการเลือกสองคำช่วยนั้น: คุณรู้หรือยังว่าประโยคกำลังพูดถึงใคร?

คู่มือคำศัพท์ ช่วยเก็บตัวอย่างไว้คู่กับคำที่เรียน เลือกตัวอย่างเต็มหนึ่งชุดจากคลังวลีสาธารณะ แล้วจดว่าบริบทระบุใครไว้ หากไม่มีบริบท ให้เขียนว่า “ยังไม่ชัดว่าหมายถึงใคร” ไว้ข้างคำตีความ

เรียบเรียงโดยทีมบรรณาธิการของเราโดยมี AI ช่วย ตรวจสอบข้อมูลผลิตภัณฑ์กับแหล่งอ้างอิงด้านล่าง

บทความที่เกี่ยวข้อง

กลับไปดูบทความทั้งหมด

แหล่งอ้างอิง

บัตรคำพร้อมให้คุณเข้าไปเรียนแล้ว

เริ่มต้น