คำตอบสั้น ๆ
ในหน้านี้
ทำไมจึงเริ่มจากฮิรางานะ
สื่อสำหรับผู้เริ่มต้นใช้ฮิรางานะเขียนส่วนท้ายทางไวยากรณ์ คำช่วย และคำอ่าน คาตากานะเป็นคานะอีกระบบหนึ่ง และข้อความญี่ปุ่นยังมีคันจิด้วย การเรียนฮิรางานะช่วยให้อ่านคำที่เขียนด้วยคานะนั้นได้ แต่ไม่ได้บอกคำอ่านคันจิทุกตัวหรือความหมายทุกคำ
เรียนรูปเขียนคู่กับเสียงขณะฝึกการออกเสียงภาษาญี่ปุ่น ตารางคานะเป็นจุดเริ่มต้น ไม่ใช่คู่มือออกเสียงทั้งหมด
ใช้โรมาจิเป็นตัวช่วยชั่วคราว
ใช้โรมาจิตรวจคานะตัวใหม่ แล้วซ่อนและลองนึกคำอ่าน ใช้เสียงภาษาญี่ปุ่นประกอบต่อไป อย่าใช้การสะกดภาษาอังกฤษเป็นต้นแบบออกเสียง
ตารางอักษร 46 ตัว
ตารางแสดงฮิรางานะพื้นฐาน 46 ตัวเรียงตามแถว เริ่มจาก a, i, u, e, o แล้วต่อด้วยแถวพยัญชนะ
คลิกอักษรตัวใดก็ได้เพื่อฟังเสียง
เสียงอ่านมาจากระบบแปลงข้อความเป็นเสียงภาษาญี่ปุ่นของเบราว์เซอร์ ไม่ใช่เสียงบันทึกของ Inku คุณภาพต่างกันตามอุปกรณ์
แตะช่องเพื่อฟัง เสียงนี้มาจากระบบแปลงข้อความเป็นเสียงภาษาญี่ปุ่นของเบราว์เซอร์ คุณภาพจึงขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ ซ่อนโรมาจิเมื่อต้องการทดสอบการจำรูป ตารางแบบโต้ตอบเดียวกันนี้อยู่ในเครื่องมือตารางฮิรางานะด้วย หลังเรียนรอบแรก ลองตรวจความจำด้วยแบบทดสอบคานะ รวมถึงคู่ที่หน้าตาคล้ายกัน
ตารางพื้นฐานไม่ได้แสดงรูปแบบการเขียนทั้งหมด คำช่วยและสระยาวต้องฝึกเพิ่มเติม หากต้องการรายละเอียดแต่ละตัว ดูศูนย์รวมหัวข้อฮิรางานะ
ลำดับที่ควรเรียน
คู่มือนี้ใช้ลำดับในตาราง: a, ka, sa, ta, na และแถวที่เหลือ เพื่อช่วยติดตามว่ากำลังทบทวนชุดไหน จะฝึกซ้ำหรือสลับลำดับให้ตรงกับคอร์สก็ได้
ใช้ลำดับอื่นได้หากคอร์สต้องการ ให้ติดตามว่าคานะตัวไหนนึกคำอ่านได้โดยไม่ดูตาราง แทนการถือว่าทุกคนต้องเรียนตามแถวเดียวกัน
แผนฝึกสามส่วนที่ปรับได้
แต่ละส่วนอาจใช้มากกว่าหนึ่งรอบเรียน ไปต่อเมื่อจำอักษรได้แม้สลับลำดับ และฝึกซ้ำเมื่อยังต้องการเวลา นี่คือขั้นฝึก ไม่ใช่การรับประกันว่าจะเสร็จในสามวัน
ส่วนที่ 1: อักษร 21 ตัวแรก
เริ่มแถว a, ka, sa และ ta พร้อม ん (n) รวม 21 ตัว เทียบรูปแต่ละตัวกับตารางและเสียง หากต้องการฝึกเขียน ให้คัดตามแบบที่มีหมายเลขขีด แล้วลองเขียนจากความจำโดยไม่มอง
ส่วนที่ 2: อีก 15 ตัว
ทบทวนชุดแรก แล้วเพิ่มแถว na, ha และ ma เป็นอักษรใหม่ 15 ตัว รวมทั้งหมด 36 ตัว สลับลำดับแล้วจดตัวที่ตอบผิด
ส่วนที่ 3: 10 ตัวสุดท้าย
เพิ่มแถว ya (สามตัว), แถว ra (ห้าตัว) และ わ (wa) กับ を (เมื่อเป็นคำช่วยมักอ่าน o) เพิ่มอีกสิบตัว รวมเป็น 46 ตัว ทบทวนทั้งชุดและเปรียบเทียบตัวที่หน้าตาคล้ายกันในโหมดทดสอบคู่คล้าย
ตรวจให้มากกว่าการจำตาราง
ลองอ่านคำสั้น ๆ ที่ตรวจคำอ่านและความหมายแล้ว เครื่องหมายเปลี่ยนเสียง คานะตัวเล็ก และการเขียนสระยาวด้านล่างเป็นเรื่องที่ต้องฝึกเพิ่ม การจำชุดพื้นฐานได้ยังไม่ได้แปลว่าอ่านคล่อง
ฝึกคำศัพท์และทบทวนต่อ
กลับไปฝึกคานะที่ยังผิดและอ่านตัวอย่างสั้นจากคอร์ส หากใช้แอป ให้ทำตามคำถามทบทวนจริงของแอป แผนฝึกนี้ไม่ได้อ้างถึงตารางของแอปใดโดยเฉพาะ หากอยากลองฝึกด้วย Inku ให้เริ่มเรียน
ใช้ตัวช่วยจำ
ตัวช่วยจำเป็นภาพเชื่อมโยงที่เลือกใช้เพื่อจำรูปร่าง ภาพด้านล่างเป็นข้อเสนอแนะ ไม่ใช่คำอธิบายที่มาของอักษรหรือเสียงที่เทียบกับภาษาไทยได้ตรงตัว ให้ตรวจคำอ่านด้วยเสียง
ลองใช้ภาพที่ช่วยให้นึกรูปเขียนและคำอ่านออก ใช้เสียงภาษาญี่ปุ่นเป็นต้นแบบ แล้วตรวจว่าภาพนั้นช่วยให้จำคานะในครั้งต่อไปได้หรือไม่
แถวสระ (aiueo)
- あ (a): ลองนึกภาพเขากวางไขว้กัน
- い (i): ลองนึกภาพคนสองคนที่สูงไม่เท่ากัน
- う (u): ลองนึกภาพคนกำลังก้มคำนับ
- え (e): ลองนึกภาพนกที่มีขนยาว
- お (o): ลองนึกภาพเหยือกที่มีหูจับ
แถว k (ka ki ku ke ko)
- か (ka) — ดาบที่ปัก “คา” อยู่ในไม้ ใช้ภาพช่วยจำรูป แล้วฟังเสียง ka ประกอบ
- き (ki) — รูปคล้ายกุญแจแบบเก่า
- く (ku) — ปากนกที่อ้าอยู่ ลองนึกถึงนกคู ๆ แล้วฟังเสียง ku จริง
- け (ke) — ถังไม้บนขาตั้ง
- こ (ko) — เส้นแนวนอนสองเส้น คล้ายรังไหมสั้น ๆ
แถว s (sa shi su se so)
- さ (sa) — ดาบที่มีเส้นตั้งและปลายงอ นึกภาพยกดาบแล้วพูด sa
- し (shi) — ตะขอเบ็ดที่ห้อยลง จำทิศทางของตะขอคู่กับเสียง shi
- す (su) — ห่วงคล้ายบ่วงเชือก
- せ (se) — เข็มขัดนิรภัยที่คาดและล็อกเข้าหากัน
- そ (so) — เส้นซิกแซ็กคล้ายแนวเข็มเย็บผ้า
ลองตัวช่วยจำทีละไม่กี่ตัว ปิดตาราง นึกคำอ่าน แล้วตรวจ หากภาพหนึ่งทำให้อ่านหรือเขียนผิดซ้ำ ๆ ให้เปลี่ยนภาพ
สร้างตัวช่วยจำของตัวเองได้ด้วย
หากภาพสัตว์มีเขาไม่ช่วยให้จำ あ (a) ให้เลือกภาพอื่น เก็บตัวช่วยไว้ต่อเมื่อช่วยให้นึกคำอ่านคานะที่ตรวจแล้วได้ถูกต้อง
ดาคุเต็น ฮันดาคุเต็น และเสียงควบโยอง
หลังตารางพื้นฐาน ให้ฝึกรูปที่มีเครื่องหมายและรูปผสม แนวทางการใช้คานะสมัยใหม่อย่างเป็นทางการแยกรูปแบบการเขียนเหล่านี้ไว้
ดาคุเต็น (゛) และฮันดาคุเต็น (゜)
ดาคุเต็นคือขีดเล็กสองขีด: か (ka) เป็น が (ga), さ (sa) เป็น ざ (za), た (ta) เป็น だ (da) และ は (ha) เป็น ば (ba) ฮันดาคุเต็นคือวงกลมเล็กสำหรับแถว p เช่น は (ha) เป็น ぱ (pa) ตัวอย่างเหล่านี้บอกเสียงคานะ ให้ตรวจแต่ละแถวกับตารางและเสียง
โยอง: เสียงควบที่ใช้คานะตัวเล็ก
ใช้ ゃ, ゅ, ょ (ya, yu, yo) ตัวเล็กในรูปผสมเหล่านี้ き (ki) รวมกับ ゃ เล็กเป็น きゃ (kya); し (shi) รวมกับ ゅ เล็กเป็น しゅ (shu) เทียบรูปเล็กกับ や, ゆ, よ ขนาดปกติ เช่น きょう (kyō วันนี้) และ しゃしん (shashin รูปถ่าย) ใช้คานะตัวเล็ก
ลำดับขีดแบบย่อ
ทำตามแบบที่มีหมายเลขขีดของแต่ละตัว แทนการคิดว่ากฎทิศทางเดียวใช้ได้ทั้งระบบ ตารางคานะของ NHKมีหมายเลขขีดรายตัว เทียบสิ่งที่เขียนกับแบบ แล้วปิดแบบและลองใหม่
จุดที่คู่มือส่วนใหญ่มักไม่ได้บอก
คู่ที่สับสนง่าย
เปรียบเทียบกลุ่มต่อไปนี้แล้วฝึกตัวที่สับสน ใช้แบบที่ตรวจสอบแล้วประกอบ อย่าพึ่งชื่อเล่นของรูปร่างอย่างเดียว
- し (shi) คล้ายตะขอเบ็ดที่ห้อยลง ส่วน つ (tsu) คล้ายตะขอเบ็ดที่นอนตะแคง ลองเขียนเทียบกันสิบครั้ง
- ね (ne), れ (re) และ わ (wa) มีด้านซ้ายเหมือนกัน ด้านขวาคือจุดที่ต่าง ฝึกเทียบเป็นคู่: ね กับ れ แล้วต่อด้วย れ กับ わ
- ぬ (nu) กับ め (me) ต่างกันตรงที่ ぬ มีห่วงเพิ่ม
- ろ (ro) กับ る (ru) ต่างกันตรงที่ る มีห่วงด้านล่าง
- は (ha), ほ (ho) และ ま (ma) เป็นสามตัวที่คล้ายกัน ฝึกเป็นชุดจนเห็นความต่างเล็ก ๆ ได้ชัด
เมื่อพร้อมทดสอบความต่าง ให้เปิดแบบทดสอบคู่คล้าย ทบทวนคู่ที่ผิดแล้วลองใหม่
สระเสียงยาว
ความยาวของสระทำให้คำต่างกันได้ เช่น おばさん (obasan ป้า/น้า/อา) กับ おばあさん (obāsan ย่า/ยาย) เป็นคนละคำ การเขียนไม่ได้ซ้ำสระตัวเดิมเสมอไป ลองเทียบ おかあさん (okāsan แม่) กับ おとうさん (otōsan พ่อ) ให้จำรูปเขียนไปพร้อมแต่ละคำ แนวทางทางการยังระบุคำในแถว o ที่เขียนด้วย お และคำในแถว e ที่เขียนด้วย い รูปสะกดเพียงอย่างเดียวจึงไม่ได้ตัดสินเสียงอ่านทุกกรณี
っ ตัวเล็ก
っ ตัวเล็กเรียกว่าโซกุอง ลองเทียบ きっぷ (kippu ตั๋ว) กับ まって (matte รอ) รักษาจังหวะที่เพิ่มเข้ามาตามเสียงตัวอย่าง อย่าอ่านเหมือน つ (tsu) ขนาดปกติ และอย่าใช้การปิดปากแบบเดียวกับพยัญชนะที่ตามมาทุกตัว
คำช่วย を
เมื่อเป็นคำช่วยบอกกรรม を ปกติอ่านว่า o ตารางคานะมักเขียนโรมาจิเป็น wo แต่คำช่วยยังสะกด を เหมือนเดิม ให้เรียนการใช้ในประโยค อย่าสรุปว่าคานะแต่ละตัวต้องตรงกับเสียงโรมาจิเพียงแบบเดียว
อ่านเนื้อหาจริง
ฮิรางานะในสิ่งพิมพ์อาจดูต่างจากตาราง อ่านเหตุใดฮิรางานะจึงดูต่างกันในแต่ละแบบอักษร ภาษาญี่ปุ่นยังเขียนคำติดกันโดยไม่เว้นวรรคและมีเครื่องหมายวรรคตอนของตัวเอง ดูวิธีอ่านภาษาญี่ปุ่นที่ไม่เว้นวรรคและเครื่องหมายวรรคตอนภาษาญี่ปุ่นเพื่อเรียนทั้งสองเรื่อง
ฝึกต่อหลังเรียนตาราง
หลังฝึกตาราง ให้ต่อด้วยคำและประโยคสั้น เลือกกิจกรรมเหล่านี้แล้วตรวจว่านึกอะไรออกได้บ้าง
อ่านและตรวจข้อความสั้นหนึ่งรายการ
เลือกชื่ออาหารสั้น ๆ ในเมนูหรือตัวอย่างจากคอร์สที่มีคำอ่านและความหมายน่าเชื่อถือ ลองอ่านก่อน แล้วตรวจทั้งสองอย่าง จดคานะที่อ่านผิด ทบทวน แล้วกลับมาลองรายการเดิมอีกครั้ง
เลือกรูปแบบทบทวนที่ใช้ได้จริง
ใช้โทรศัพท์ บัตรกระดาษ หรือแบบฝึกในคอร์สตามเป้าหมาย ทบทวนรายการที่ผิดและตรวจเทียบกับตาราง รูปแบบเพียงอย่างเดียวไม่ได้รับประกันว่าจะรักษานิสัยได้
ลองบัตรฮิรางานะฟรีในเบราว์เซอร์ แล้วกลับไปดูตารางสำหรับตัวที่ยังผิด
เขียนคำหนึ่งคำลงกระดาษทุกวัน
แต่ละวันเลือกคำที่ตรวจคำอ่านและความหมายแล้วหนึ่งคำ เขียนสามครั้ง แล้วลองเขียนจากความจำอีกหนึ่งครั้ง หากใช้คำไม่ซ้ำกันเจ็ดคำในหนึ่งสัปดาห์ จะได้คัด 21 ครั้ง ไม่ใช่เรียนคำใหม่ 21 คำ
ลองอ่านข้อความสั้นที่มีตัวช่วยอ่าน
เลือกข้อความสั้นสำหรับผู้เริ่มต้นที่มีคำศัพท์และตัวช่วยอ่านเหมาะกับระดับ บางเล่มใช้คานะเป็นส่วนใหญ่ บางเล่มมีฟุริงานะข้างคันจิ ลองดูหนึ่งหน้าก่อนตัดสินว่าทั้งเล่มเหมาะกับการอ่านตอนนี้
หมายเหตุการเรียน
“ใช้แบบฝึกเพื่อจำรูปร่าง แล้วเริ่มอ่านภาษาญี่ปุ่นจริงทันทีที่ทำได้ เป้าหมายคือจำฮิรางานะได้เมื่อพบในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่แค่ทำคะแนนแบบฝึกให้สูง”
คำถามที่พบบ่อย
เรียนฮิรางานะต้องใช้เวลานานแค่ไหนจริง ๆ?
ไม่มีเวลาจบที่แน่นอนสำหรับทุกคน ใช้แผนด้านล่างเป็นจุดเริ่มต้น และย้อนฝึกส่วนที่ยังสับสน ตรวจการจำอักษรด้วยแบบทดสอบที่สลับลำดับ และตรวจการอ่านด้วยคำสั้น ๆ จำนวนวันที่กำหนดไว้หรือการจำตารางได้เพียงอย่างเดียวยังไม่ได้แปลว่าอ่านคล่อง
ควรเรียนฮิรางานะหรือคาตากานะก่อน?
เริ่มจากฮิรางานะหากคอร์สพื้นฐานใช้แสดงไวยากรณ์ ส่วนท้ายคำ และคำอ่าน แล้วค่อยเพิ่มคาตากานะ ตารางพื้นฐานทั้งสองมีเสียงที่ตรงกัน แต่การจำระบบหนึ่งได้ไม่ได้ทำให้อ่านอีกระบบได้เอง
ควรฝึกเขียนฮิรางานะด้วยมือไหม?
หากต้องการเขียนด้วยมือ ให้ฝึกนึกและเขียนตัวอักษรควบคู่กับการจำรูป ลอกตามแบบที่ตรวจสอบแล้ว จากนั้นปิดแบบแล้วลองเขียนใหม่ การคัดตามจำนวนครั้งที่กำหนดไม่ได้รับประกันว่าจะจำได้
จำเป็นต้องเรียนลำดับขีดไหม?
เมื่อฝึกเขียน ให้ใช้แบบที่มีหมายเลขกำกับขีดของแต่ละตัว คำแนะนำทิศทางทั่วไปใช้แทนแบบลำดับขีดเฉพาะตัวไม่ได้
ฮิรางานะตัวไหนสับสนกันง่ายที่สุด?
คู่ที่ควรเทียบ ได้แก่ し (shi) กับ つ (tsu), ね (ne), れ (re) กับ わ (wa), ぬ (nu) กับ め (me) และ ろ (ro) กับ る (ru) โรมาจิเหล่านี้บอกชื่อเสียงของคานะ ใช้ตารางและเสียงตรวจแต่ละตัว แล้วฝึกคู่ที่ตอบผิด
ต้องรู้ฮิรางานะกี่ตัวจึงจะเริ่มอ่านได้?
เริ่มอ่านคำที่ประกอบจากคานะที่รู้ได้เลย อักษรพื้นฐาน 46 ตัวเป็นชุดเริ่มต้น การอ่านยังต้องรู้เครื่องหมายเปลี่ยนเสียง คานะตัวเล็ก การเขียนสระยาว คำอ่านของคำช่วย และคำศัพท์ การรู้ตารางจึงไม่ได้ทำให้อ่านทุกข้อความได้
ควรทำอะไรต่อ
ฟังตารางในหน้านี้ จากนั้นใช้เครื่องมือตารางฮิรางานะหากต้องการตารางอย่างเดียว แล้วลองแบบทดสอบคานะ ใช้โหมดคู่คล้ายฝึกคู่ด้านบน เมื่อคุ้นฮิรางานะแล้ว ขั้นต่อไปคือคาตากานะ ทบทวนฮิรางานะต่อระหว่างเพิ่มคาตากานะ แล้วเริ่มสะสมคำศัพท์ด้วยชุด JLPT N5และกิจวัตรทบทวนแบบเว้นระยะที่เหมาะสม หากกำลังเลือกเครื่องมือ หน้าเปรียบเทียบDuolingo, Anki และWaniKaniช่วยดูตัวเลือกได้

