ตัว っ เล็กและสระเสียงยาวในภาษาญี่ปุ่น: อ่าน っ, ッ และ ー อย่างไร
นับจังหวะ ไม่ใช่นับตัวอักษร っ/ッ เล็กใช้หนึ่งจังหวะและโดยทั่วไปยืดพยัญชนะถัดไป ส่วนสระเสียงยาวเพิ่มหนึ่งจังหวะ โดยฮิรางานะมักเพิ่มคานะอีกตัว และคาตากานะมักใช้ ー
ตัว っ เล็ก หรือ ッ ในคาตากานะ ไม่ได้อ่านว่า “tsu” แต่เพิ่มหนึ่งจังหวะและโดยทั่วไปยืดพยัญชนะถัดไป เช่น きて (kite) เปลี่ยนเป็น きって (kitte) ส่วนสระเสียงยาวลากสระเดิมเพิ่มอีกหนึ่งจังหวะ เช่น おばさん (obasan, “ป้า/น้า/อา”) เปลี่ยนเป็น おばあさん (obaasan, “ย่า/ยาย”) ในคาตากานะ ขีด ー ทำหน้าที่เดียวกัน หากนับจังหวะแทนตัวอักษร ก็จะอ่านทั้งสองแบบได้ง่ายขึ้น
ภาษาญี่ปุ่นนับเป็นจังหวะ
จังหวะภาษาญี่ปุ่นมีหน่วยเรียกว่าโมระ หรือ 拍 (haku) ในภาษาญี่ปุ่น บทเรียนการออกเสียงเรื่องโมระของมหาวิทยาลัยภาษาต่างประเทศโตเกียวอธิบายว่าคานะหนึ่งตัวมักเท่ากับหนึ่งโมระ เราอาจนับโมระเป็นจังหวะที่ใกล้เคียงกันได้ แม้ความยาวจริงจะแตกต่างกัน
บทเรียนเดียวกันระบุเสียงที่ผู้เรียนมักรู้สึกว่ายาก ได้แก่ っ ตัวเล็ก, ん และครึ่งหลังของสระเสียงยาว แต่ละอย่างใช้หนึ่งจังหวะเต็ม บันทึกการสอนเรื่อง haku ของเจแปนฟาวน์เดชั่นใช้แนวคิดเดียวกัน: きって มีสามจังหวะ (き・っ・て), おじさん มีสี่จังหวะ ส่วน おじいさん มีห้าจังหวะ
อ่าน っ หรือ ッ ตัวเล็กอย่างไร
ดูขนาดก่อน つ ขนาดปกติออกเสียง “tsu” ส่วน っ ตัวเล็กอยู่ต่ำกว่าและกินพื้นที่น้อยกว่า ไม่มีเสียงสระแยกต่างหาก แต่โดยทั่วไปมีผลต่อพยัญชนะถัดไป
บทเรียนตัว tsu เล็กของ TUFSอธิบายว่าตัวนี้ใช้หนึ่งโมระและโดยทั่วไปมีผลต่อพยัญชนะถัดไป ก่อน ぱ, た หรือ か ปากเตรียมเสียง p, t หรือ k แล้วกักไว้หนึ่งจังหวะ แต่ก่อนเสียงในแถว さ จะยืดพยัญชนะถัดไปแทน เช่น s หรือ sh ผู้ที่คุ้นภาษาอังกฤษอาจลองสังเกตช่วงต่อของเสียง k สองตัวใน “bookcase”
ในโรมาจิ มักเขียนพยัญชนะหลัง tsu เล็กซ้ำสองตัว:
- きて (kite), “มา (รูปเชื่อม…)” เทียบกับ きって (kitte), “แสตมป์”
- がっこう (gakkou), “โรงเรียน”
- カップ (kappu), “ถ้วย”
หลักเกณฑ์คำยืมอย่างเป็นทางการของญี่ปุ่น 外来語の表記 จากหน่วยงานกิจการวัฒนธรรมเขียนเสียงนี้ด้วย ッ ตัวเล็กในคาตากานะ เช่น カップ
ฮิรางานะเขียนสระเสียงยาวอย่างไร
ฮิรางานะมักเขียนสระเสียงยาวด้วยการเพิ่มคานะสระอีกตัว มาตรฐานการสะกดของรัฐบาล 現代仮名遣いกำหนดรูปแบบไว้ดังนี้:
- กลุ่มเสียงสระ あ เติม あ: おかあさん (okaasan), “แม่”
- กลุ่มเสียงสระ い เติม い: おじいさん (ojiisan), “ปู่/ตา”
- กลุ่มเสียงสระ う เติม う: くうき (kuuki), “อากาศ”
- กลุ่มเสียงสระ え เติม え ในบางคำ เช่น おねえさん (oneesan), “พี่สาว”
- กลุ่มเสียงสระ お เติม う: おとうさん (otousan), “พ่อ”
มีรูปสะกดสองแบบที่ผู้เริ่มต้นมักแปลกใจ เสียง e ยาวหลายคำเขียนด้วย い เช่น えいが (eiga, “ภาพยนตร์”) และ とけい (tokei, “นาฬิกา”) ส่วนเสียง o ยาวบางคำเขียนด้วย お เช่น おおきい (ookii, “ใหญ่”) และ とおい (tooi, “ไกล”) ส่วนที่สองของมาตรฐานเดียวกันระบุกรณีเหล่านี้ไว้
บทเรียนสระเสียงยาวของ TUFSเพิ่มหลักการอ่านว่า おう มักออกเสียงเป็น o ยาว และ えい เป็น e ยาว ไม่ใช่สระสองเสียงแยกกัน ดังนั้น せんせい (sensei) จึงมักฟังเป็น “se-n-se-e”
ขีดคาตากานะ: ー
เครื่องหมายสระเสียงยาว ー พบได้บ่อยในคาตากานะ และอาจพบในฮิรางานะแบบไม่เป็นทางการด้วย หลักเกณฑ์คำยืมยกตัวอย่าง ゲーム (geemu, “เกม”) และ テーブル (teeburu, “โต๊ะ”)
อ่านขีดนี้ว่า “ยืดสระก่อนหน้าอีกหนึ่งจังหวะ” ケーキ (keeki, “เค้ก”) มีสามจังหวะ ส่วน コーヒー (koohii, “กาแฟ”) มีสี่จังหวะ
ระวังการอ่านผิดสามแบบ
- อ่าน っ ว่า “tsu”: きって ไม่ใช่ “ki-tsu-te” แต่เป็น “ki” ตามด้วยหนึ่งจังหวะกักเสียง แล้วจึง “te”
- ทำจังหวะที่เพิ่มมาหายไป: ここ (koko) หมายถึง “ที่นี่” ส่วน こうこう (koukou) หมายถึง “มัธยมปลาย” ต่างกันที่ความยาวสระเท่านั้น
- ออกเสียงสระทุกตัวแยกกัน: とけい มักอ่านเป็น “to-ke-e” และ おとうさん เป็น “o-to-o-sa-n” ให้คงจังหวะที่เพิ่มมา แต่ไม่ต้องเปลี่ยนเป็นเสียงสระใหม่
หากอยากรู้ว่า っ กับ ー อยู่ตรงไหนในการเริ่มเรียนคานะ ดูวิธีเรียนฮิรางานะในสามวัน ส่วนความต่างของตัวอักษรสองชุด อ่านฮิรางานะกับคาตากานะ
นับจังหวะในคำจริง
เปิดชุดเริ่มต้น JLPT N5ในบัตรคำฟรีบนเบราว์เซอร์ของ Inku มีคำว่า 学校 (がっこう), 先生 (せんせい) และ 大きい (おおきい) ก่อนพลิกแต่ละใบ ให้อ่านแล้วเคาะนิ้วหนึ่งครั้งต่อหนึ่งจังหวะ ทั้ง がっこう, せんせい และ おおきい มีสี่จังหวะ หากเคาะได้สาม แสดงว่าจังหวะ っ หรือสระเสียงยาวหายไป ให้กด “อีกครั้ง” หากยังจำรูปพื้นฐาน つ กับ ツ ได้ช้า ให้ทำแบบทดสอบคานะหนึ่งรอบก่อน แบบทดสอบมีเฉพาะคานะพื้นฐาน ไม่รวมคานะตัวเล็กหรือ ー
เรียบเรียงโดยทีมบรรณาธิการของเราโดยมี AI ช่วย
บทความที่เกี่ยวข้อง
- ゃ, ゅ, ょ ตัวเล็กในภาษาญี่ปุ่น: อ่าน きゃ, しゅ และ ちょ อย่างไร
- ดาคุเต็นและฮันดาคุเต็น: ゛ กับ ゜ เปลี่ยนเสียงคานะอย่างไร
- ออกเสียง ん อย่างไร: ทำไมเสียง N ภาษาญี่ปุ่นจึงเปลี่ยนไป
แหล่งอ้างอิง
- บทเรียนภาษาของ TUFS: โมระ
โมระเป็นหน่วยจังหวะพื้นฐานที่มีความยาวใกล้เคียงกัน คานะหนึ่งตัวมักเป็นหนึ่งโมระ ตัว っ เล็ก, ん และครึ่งหลังของสระเสียงยาวต่างเป็นหนึ่งโมระ (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)
- บทเรียนภาษาของ TUFS: จังหวะกักพยัญชนะ
ตัว っ เล็กเป็นหนึ่งโมระโดยไม่มีสระแยกต่างหาก กักเงียบก่อน p/t/k และยืดพยัญชนะก่อนแถว sa พร้อมตัวเปรียบเทียบคำว่า bookcase (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)
- บทเรียนภาษาของ TUFS: สระเสียงยาว
สระเสียงยาวใช้สองโมระ คาตากานะใช้ ー แสดงเสียงยาว おう มักออกเสียงเป็น o ยาว และ えい เป็น e ยาว (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)
- เจแปนฟาวน์เดชั่น ซิดนีย์: บันทึกสำหรับครูเรื่องโมระ (haku)
きって มีสาม haku, おじさん มีสี่ และ おじいさん มีห้า ส่วน コーヒー มีสี่ (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)
- หน่วยงานกิจการวัฒนธรรม: 現代仮名遣い, 本文 第1
ใช้ っ ตัวเล็กสำหรับเสียงกักพยัญชนะหรือ sokuon เช่น がっこう และรูปสะกดเสียงยาวตามกลุ่มสระ เช่น おかあさん, おじいさん, くうき, ねえさん, おとうさん (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)
- สำนักงานกิจการวัฒนธรรมญี่ปุ่น: 現代仮名遣い, 本文 第2
คำที่ใช้ お แทน o ยาว เช่น おおきい, とおい และใช้ い ตามหลังกลุ่มเสียง e เช่น えいが, とけい (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)
- หน่วยงานกิจการวัฒนธรรม: 外来語の表記, 留意事項その2
ใช้ ッ ตัวเล็กแทน sokuon ในคำยืม เช่น カップ และเครื่องหมายเสียงยาว ー เช่น ゲーム, テーブル (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)
- Inku: แบบทดสอบคานะฟรี
มีโหมดฮิรางานะ คาตากานะ ทั้งสองชุด และคู่คล้าย แสดงทีละตัว ให้พิมพ์โรมาจิ รอบละสิบข้อ (ตรวจสอบเมื่อ 2026-10-15)

