ข้ามไปยังเนื้อหา
Inku

Inku กำลังจะมาบน Android

กรอกอีเมล แล้วเราจะเพิ่มคุณในรายชื่อผู้ทดสอบรุ่นเบต้า

นโยบายความเป็นส่วนตัว

เสียงคาตากานะเพิ่มเติม: อ่าน ファ, ティ, ウィ และ ヴ อย่างไร

คาตากานะเพิ่มเติม เช่น ファ, ティ, ウィ และ ヴ ใช้เขียนเสียงคำยืมที่ไม่มีในตารางพื้นฐาน เรียนรูปแบบการอ่านที่พบบ่อย ตารางทางการสองชุด เหตุผลที่หลายคำมีสองรูปสะกด และหน้าที่ของเครื่องหมายเสียงยาว ー

15 ตุลาคม 2569

คาตากานะเพิ่มเติมมีรูปผสมที่ใช้เขียนเสียงคำยืมซึ่งตัวพื้นฐาน 46 ตัวเขียนไม่ได้ หลายรูปจับคู่คาตากานะขนาดปกติกับคานะตัวเล็ก เช่น フ + ァ ตัวเล็ก เป็น ファ (fa), テ + ィ เป็น ティ (ti) และ ウ + ィ เป็น ウィ (wi) ส่วน ヴ คือ ウ ที่เติมดาคุเต็น ใช้เขียนเสียง v แต่การออกเสียงอาจต่างกัน อ่านแต่ละคู่เป็นหนึ่งจังหวะหรือหนึ่งโมระ โดยคานะตัวเล็กเปลี่ยนวิธีอ่านของคู่นั้น สำหรับ ウ ตัวแรกทำหน้าที่เป็นเสียง w ดังนั้น ウィ อ่านว่า wi ส่วนขีด ー ไม่ใช่เสียงผสมเพิ่มเติม แต่ใช้ยืดสระก่อนหน้าออกไปอีกหนึ่งจังหวะ

หลักการอ่าน

อ่านแต่ละรูปผสมเป็นหนึ่งหน่วย โดยคานะตัวเล็กเปลี่ยนวิธีอ่าน:

  • フ (fu) + ァ → ファ (fa) เช่น ファイル (fairu, “ไฟล์”)
  • テ (te) + ィ → ティ (ti) เช่น ボランティア (borantia, “อาสาสมัคร”)
  • チ (chi) + ェ → チェ (che) เช่น チェス (chesu, “หมากรุกสากล”)
  • デ (de) + ュ → デュ (dyu) เช่น デュエット (dyuetto, “การขับร้องหรือบรรเลงคู่”)

หลักเกณฑ์คำยืมของรัฐบาล 外来語の表記 จากหน่วยงานกิจการวัฒนธรรมระบุว่าสระในคู่ผสม เช่น ヴァ และ トゥ ต้องเขียนตัวเล็ก สระขนาดปกติจะนับเป็นอีกหนึ่งจังหวะแยกต่างหาก จึงต้องดูขนาดก่อนอ่าน

รายการทางการแบ่งเป็นสองตาราง

หลักเกณฑ์คำยืมญี่ปุ่นจัดคานะเหล่านี้ไว้ในสองตาราง ตารางแรกเป็นคานะที่ใช้ทั่วไปในคำยืมและชื่อชาวต่างประเทศ ตารางที่สองเป็นคานะสำหรับเขียนให้ใกล้เสียงหรือรูปสะกดของภาษาต้นทางมากขึ้น

ตารางที่ 1: คานะที่ใช้ทั่วไป

หมายเหตุประกอบตารางที่ 1อธิบายคานะเหล่านี้พร้อมคำตัวอย่าง:

  • シェ, ジェ (she, je): シェーカー (sheekaa, “กระบอกเชค”), ジェットエンジン (jetto enjin, “เครื่องยนต์ไอพ่น”)
  • チェ (che): チェーン (cheen, “โซ่”)
  • ツァ, ツェ, ツォ (tsa, tse, tso): モーツァルト (Mootsaruto, “โมซาร์ท”)
  • ティ, ディ (ti, di): ティーパーティー (tii paatii, “งานเลี้ยงน้ำชา”), ディズニー (Dizunii, “ดิสนีย์”)
  • ファ, フィ, フェ, フォ (fa, fi, fe, fo): フェンシング (fenshingu, “ฟันดาบ”), フォークダンス (fooku dansu, “ระบำพื้นบ้าน”)
  • デュ (dyu): プロデューサー (purodyuusaa, “โปรดิวเซอร์”)

ตารางที่ 2: ใกล้เสียงต้นทางมากขึ้น

หมายเหตุประกอบตารางที่ 2อธิบายคานะ เช่น ウィ, ウェ, ウォ, クァ, トゥ, ドゥ, ヴァ, ヴィ, ヴ, ヴェ, ヴォ, フュ และ ヴュ และให้รูปสะกดทั่วไปที่ใช้คานะจากตารางที่ 1 เทียบกัน:

  • ウィスキー หรือ ウイスキー (wisukii / uisukii, “วิสกี้”)
  • ヴァイオリン หรือ バイオリン (vaiorin / baiorin, “ไวโอลิน”)
  • インタヴュー หรือ インタビュー (intavyuu / intabyuu, “สัมภาษณ์”)

คำยืมบางคำที่มีเสียง v เดิมเขียนด้วย バ, ビ, ブ, ベ และ ボ ได้ ส่วนการเขียนด้วย ヴ อาจแสดง v ของภาษาต้นทาง

ทำไมคำเดียวกันจึงมีสองรูปสะกด

หลักเกณฑ์ไม่ได้เลือกให้เหลือรูปเดียวสำหรับคำที่มีรูปต่างกัน หากรูปใดใช้กันจนเป็นธรรมเนียมแล้วก็ยังใช้ได้ คำยืมเก่าแก่หลายคำจึงไม่ใช้คานะเพิ่มเติมเลย หมายเหตุในตารางที่ 1 ยก ラジオ (rajio, “วิทยุ”), スタジオ (sutajio, “สตูดิโอ”) และ エチケット (echiketto, “มารยาท”) ซึ่งใช้ ジ กับ チ แทน ディ กับ ティ และระบุด้วยว่า フィルム (firumu, “ฟิล์ม”) อาจเขียนเป็น フイルム ได้

โรมาจิก็อาจมีรูปต่างกันได้ หลักเกณฑ์โรมาจิของญี่ปุ่นปี 2025ระบุว่าไม่ครอบคลุมเสียงที่ใช้เฉพาะในคำยืม หนังสือต่างเล่มจึงอาจถอดคานะเพิ่มเติมตัวเดียวกันเป็นโรมาจิต่างกันได้ ให้ยึดคานะเป็นหลัก

แล้ว ー ใช้ตรงไหน

หลักเกณฑ์คำยืมใช้ ー เขียนสระเสียงยาวเป็นหลัก ตัวอย่างมี ゲーム (geemu, “เกม”) และ パーティー (paatii, “งานเลี้ยง”) ส่วนคำอังกฤษที่ลงท้ายเช่น -er และ -or โดยทั่วไปใช้ ー แต่ละได้หากเป็นรูปที่ใช้กัน ตัวอย่างจึงมีทั้ง コンピューター และ コンピュータ (konpyuutaa / konpyuuta, “คอมพิวเตอร์”) สำหรับคำลงท้าย -er และ -or บางคำ คำเดียวกันมีรูปสะกดที่ใช้กันทั้งแบบมีและไม่มีขีด แต่ในกรณีอื่น ー เปลี่ยนคำได้ เช่น ビル (biru, “อาคาร”) กับ ビール (biiru, “เบียร์”) เป็นคนละคำ ดูผลของ ー และ ッ ตัวเล็กต่อจังหวะในตัว っ เล็กและสระเสียงยาว

จุดที่มักอ่านผิด

  1. อ่านคู่ผสมเป็นสองจังหวะ: ファ มีหนึ่งจังหวะ แต่ フア ที่ใช้ ア ขนาดปกติมีสองจังหวะ
  2. อ่าน ティ เป็น チ: ティ คงเสียง t ของ テ ส่วน チ อ่านว่า chi
  3. คิดว่าต้องใช้ ヴ ทุกครั้ง: คำยืมบางคำที่มีเสียง v เดิมเขียนด้วย バ, ビ, ブ, ベ และ ボ
  4. คาดว่าจะมีความหมายเหมือนอังกฤษ: คำคาตากานะบางคำเปลี่ยนความหมายเมื่อมาใช้ในญี่ปุ่น บทความวาเซเอโงะรวมตัวอย่างที่พบบ่อยไว้

ฝึกคาตากานะพื้นฐานให้คล่องก่อน

เสียงเพิ่มเติมทุกเสียงเริ่มจากคาตากานะที่คุณรู้แล้ว ส่วนใหญ่ใช้ フ, テ, チ, シ, ツ และ ウ ส่วน デ กับ ジ คือ テ กับ シ ที่เติมดาคุเต็น หากยังต้องหยุดนึกตัวพื้นฐาน ก็จะอ่านคู่ผสมสะดุดด้วย ฝึกชุดคาตากานะในบัตรคำบนเบราว์เซอร์ฟรีของ Inku จนจำรูปได้คล่อง แล้วกลับมาอ่านคำตัวอย่างด้านบนออกเสียง โดยหนึ่งคู่ผสมใช้หนึ่งจังหวะ บทเรียนมีคาตากานะพื้นฐาน 46 ตัวและรูปเพิ่มเติม เริ่มได้โดยไม่ต้องมีบัญชี การบันทึกความก้าวหน้าในเบราว์เซอร์ขึ้นอยู่กับว่าพื้นที่จัดเก็บพร้อมใช้งานหรือไม่

เรียบเรียงโดยทีมบรรณาธิการของเราโดยมี AI ช่วย ตรวจสอบข้อมูลผลิตภัณฑ์กับแหล่งอ้างอิงด้านล่าง

บทความที่เกี่ยวข้อง

กลับไปดูบทความทั้งหมด

แหล่งอ้างอิง

บัตรคำพร้อมให้คุณเข้าไปเรียนแล้ว

เริ่มต้น