Przejdź do treści
Inku

Inku zmierza na Androida

Wpisz adres e-mail, a dodamy Cię do listy testerów wersji beta.

Polityka prywatności

Keigo: japońskie formy grzecznościowe

Uprzejme, skromne i wyrażające szacunek sposoby mówienia, które zmieniają japońskie zdania zależnie od tego, kto do kogo mówi.

Bao H.Aktualizacja: 21 kwietnia 20268 min czytania
Zacznij

Krótka odpowiedź

Keigo (敬語) to japoński system form grzecznościowych, który zmienia budowę zdania zależnie od hierarchii społecznej i stopnia formalności. Ma trzy główne odmiany: teineigo (uprzejmą), sonkeigo (wyrażającą szacunek) i kenjōgo (skromną).
Na tej stronie
Rejestry
Potoczny + 3 odmiany keigo (teineigo, sonkeigo, kenjōgo)
Bezpieczny wybór domyślny
Teineigo (-desu/-masu)
Kiedy się uczyć
Teineigo od pierwszego dnia, keigo po dziewiątym miesiącu
Gdzie najczęściej usłyszysz
Obsługa klienta, rozmowy służbowe

Czym jest keigo

Keigo to nie tylko „uprzejmy japoński”. To cały system: rzeczowniki, czasowniki, a nawet niektóre zaimki zmieniają formę w zależności od tego, kto mówi, o kim mówi i jaki jest między tymi osobami dystans społeczny. To samo zdanie, „Jestem tutaj”, może przybrać formę いる, います lub おります, zależnie od rejestru.

Keigo ma trzy główne odmiany. Teineigo (-desu/-masu) to uprzejma forma podstawowa, bezpieczna w niemal każdej sytuacji. Sonkeigo podnosi rangę rozmówcy lub osoby, o której mowa: „przyszli” to いらっしゃった. Kenjōgo umniejsza mówiącego: „przyszedłem/przyszłam” to まいりました. Większość dorosłych uczących się potrzebuje rozumienia wszystkich trzech odmian; samodzielne używanie zaczyna się od teineigo.

Kiedy używać poszczególnych odmian

Język potoczny (タメ口): bliscy znajomi i rodzina. Pomijaj -desu/-masu i używaj form prostych.

Teineigo: nieznajomi, osoby z klasy, pierwsze spotkania i obsługa klienta. Bezpieczny wybór domyślny.

Sonkeigo: mówienie o osobie wyżej w hierarchii, na przykład przełożonym, osobie starszej lub kliencie, albo zwracanie się do niej bezpośrednio z podkreślonym szacunkiem.

Kenjōgo: mówienie o sobie lub swojej grupie do osoby wyżej w hierarchii, na przykład podczas rozmów służbowych, formalnych rozmów kwalifikacyjnych czy tradycyjnej obsługi.

Jak się tego uczyć

Zacznij od teineigo. To forma, której podręczniki uczą w pierwszych trzech miesiącach i której użyjesz w 80% rzeczywistych kontaktów.

Dodaj sonkeigo i kenjōgo około dziewiątego–dwunastego miesiąca, gdy znasz już dość słów, by zamienniki czasowników w keigo cię nie przytłoczyły. Rozmówki dla japońskich pracowników usług zaskakująco dobrze uczą tych schematów w kontekście.

Obserwuj po japońsku rozmowy z obsługą sklepów convenience, hoteli i stacji kolejowych. Są pełne keigo, więc usłyszysz te same konstrukcje setki razy.

Częste pytania

Czy trzeba znać keigo, żeby mieszkać w Japonii?

Trzeba je rozumieć. Używać — na poziomie wymaganym w pracy. Turyści i osoby bez formalnych obowiązków poradzą sobie z teineigo. Pracownicy biurowi potrzebują sonkeigo i kenjōgo w kontaktach z klientami, a pracownicy restauracji i hoteli używają ich stale.

Czy keigo zanika we współczesnym japońskim?

Zakres jego użycia się zawęża, zwłaszcza w nieformalnych rozmowach młodszych osób. Nadal jest jednak niezbędne w biznesie, formalnej obsłudze i tradycyjnych sytuacjach. Rozumienie keigo jest konieczne do pracy w japońskiej firmie.

Jak Japończycy reagują na keigo używane przez obcokrajowców?

Zwykle doceniają wysiłek i wybaczają błędy. Większość cieszy się z samej próby i nie ocenia pomyłek tak surowo, jak mogłaby oceniać je u rodzimego rozmówcy.

Twoje fiszki czekają w środku

Zacznij